9.1 na 10 na podstawie 71877 recenzje
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
Kalkulator dawkowania grzybów
Kontakt
Stany Zjednoczone
How And When To Low Stress Train Cannabis Plants
Low stress training (LST) to technika polegająca na delikatnym zginaniu i podwiązywaniu łodyg oraz bocznych odgałęzień, aby skłonić rośliny konopi do bardziej wydajnego i plennego wzrostu. Oto, jak się za to zabrać.
Low Stress Training (LST) to prosta, mało inwazyjna technika, która pozwala zwiększyć plony praktycznie każdej rośliny konopi. W tym poradniku wyjaśniamy, na czym dokładnie polega ta metoda, przedstawiamy instrukcję krok po kroku oraz podpowiadamy, które odmiany najbardziej zyskują na takim delikatnym „przekonywaniu” do wzrostu.
Czym jest Low Stress Training (LST)?
Sztuka low stress training, w skrócie LST, opiera się na prostym założeniu. Delikatnie zginając i podwiązując rośliny marihuany, zwiększamy dopływ światła do miejsc, w których normalnie panowałby cień.
Pozostawione samym sobie rośliny marihuany zwykle tworzą jedną dużą, główną kolę, a cała roślina przybiera kształt przypominający choinkę. Taka dominacja wierzchołkowa wcale nie szkodzi roślinom, ale jeśli spłaszczymy i wymodelujemy wierzch korony, efekty potrafią być imponujące.
Cel LST jest prosty: uzyskać płaski, równomierny baldachim. Zamiast jednej wielkiej, centralnej koli otrzymujemy wiele pełnowartościowych miejsc na kwiaty. A większa liczba miejsc kwitnienia oznacza to, na czym zależy każdemu growerowi – wyższe plony!
Zalety i wady metody LST
Jak w przypadku większości rzeczy w życiu, stosowanie LST ma zarówno plusy, jak i minusy. Dobra wiadomość jest taka, że zalety zdecydowanie przeważają nad wadami.
 |
Zalety |
-
LST jest bardzo łatwe do opanowania
Do zastosowania LST potrzeba zaledwie kilku prostych akcesoriów, a sama technika jest dokładnie tak nieskomplikowana, jak się wydaje. Jeśli jesteś gotów poświęcić trochę czasu na bieżące korygowanie wysokości i kształtu koron, cała procedura staje się banalnie prosta. Low stress training to metoda wyjątkowo przyjazna dla początkujących.
-
Poprawia plony
Lepsze doświetlenie większej części korony może prowadzić tylko do jednego – do większej liczby topów. Wyższe plony oznaczają nie tylko lepszy stosunek kosztów do efektów, ale też solidny zapas suszu do własnego użytku.
-
Nie uszkadza roślin marihuany
Przy LST nie ma mowy o cięciu, szczypaniu, ogławianiu ani żadnych innych inwazyjnych zabiegach. Po prostu delikatnie ukierunkowujemy roślinę, aby mogła w pełni wykorzystać swój potencjał. Jeśli sama myśl o toppingowaniu roślin przyprawia Cię o dreszcze, LST będzie idealnym rozwiązaniem.
-
Sprawdza się przy odmianach feminizowanych i Automat
Do tej zalety wrócimy za chwilę, ale warto podkreślić, że LST można stosować praktycznie przy każdym rodzaju konopi. Nawet jeśli Automaty dosłownie ścigają się z czasem, aby wejść w fazę kwitnienia, low stress training nadal daje w ich przypadku mnóstwo korzyści.
 |
Wady |
-
LST wymaga stałej pielęgnacji
Chociaż w przypadku tej techniki nie ma mowy o przycinaniu wierzchołków ani agresywnym cięciu, LST nadal wymaga regularnej kontroli. Dla uzyskania najlepszych wyników warto doglądać roślin co najmniej dwa razy w tygodniu. Jeśli chcesz uprawiać marihuanę przy jak najmniejszej ingerencji, LST nie będzie najlepszym wyborem.
-
Niewielkie ryzyko złamania łodyg
Rośliny konopi są bardzo odporne i potrafią znieść naprawdę sporo. Nie oznacza to jednak, że są niezniszczalne. Podczas LST może dojść do pęknięcia łodyg lub rozgałęzień, a ryzyko takiego uszkodzenia rośnie wraz z wiekiem rośliny.
-
Nie sprawdzi się w dużych ogrodach plenerowych
Im większa roślina, tym więcej pracy wymaga jej trening. Jeśli weźmiemy pod uwagę, że większość roślin trzeba korygować kilka razy w tygodniu, przy średniej wielkości uprawie na zewnątrz robi się z tego naprawdę sporo ręcznej pracy.
Czy istnieje różnica między LST a HST?
Jak sama nazwa wskazuje, LST polega na poddawaniu roślin marihuany możliwie jak najmniejszemu stresowi, przy jednoczesnym wpływaniu na ich pokrój i rozwój. High Stress Training (HST), z kolei, wykorzystuje takie techniki jak topping, mainlining oraz przycinanie metodą FIM, aby osiągnąć podobny cel.
Kluczowa różnica w przypadku HST polega na tym, że zakłada ono usuwanie liści, łodyg lub nawet całych partii rośliny, by wymusić określony sposób wzrostu. Takie ingerencje wywołują u roślin zdecydowanie większy stres i jeśli przeprowadzi się je w niewłaściwy sposób lub nie w tym momencie cyklu, mogą przynieść więcej szkody niż pożytku. Z drugiej strony, HST pozwala wycisnąć z potencjału roślin absolutne maksimum, zapewniając plony często większe niż przy samym LST.
Można oczywiście łączyć techniki HST i LST i wiele osób tak robi, choć większość hodowców czuje się znacznie pewniej, stawiając wyłącznie na metody niskiego stresu. Gdybyśmy jednak mieli polecić jedno podejście HST, które dobrze współgra z LST, byłby to topping. Topping pomaga przełamać dominację wierzchołkową i wystarczy wykonać go tylko raz. Sprawdź krok 2 w naszym przewodniku po LST poniżej, aby dowiedzieć się, kiedy najlepiej rozpocząć topping.
Jak wykonywać low stress training
Skoro zalety low stress training są już jasne, pora omówić, jak i kiedy zacząć trenować rośliny konopi. Na szczęście potrzebujesz do tego naprawdę niewiele akcesoriów, a wszystko, co niezbędne, bez trudu znajdziesz w lokalnym centrum ogrodniczym lub w internecie.
Kiedy zacząć, a kiedy zakończyć LST?
Im wcześniej zaczniesz stosować LST na swoich roślinach marihuany, tym lepiej. Gdy tylko rośliny spokojnie wejdą w fazę wegetatywną (mniej więcej 5–6 pięter liści), możesz zacząć delikatnie przyginać i podwiązywać odpowiednie pędy oraz gałęzie.
Jeśli jednak zdecydujesz się rozpocząć LST dopiero w fazie kwitnienia, pamiętaj, że rośliny znacznie gorzej znoszą wtedy manipulacje. Łodygi są zwykle dużo grubsze i sztywniejsze, co sprawia, że zginanie ich do pożądanego kształtu jest nie tylko trudniejsze, ale i obarczone większym ryzykiem uszkodzeń.
Na koniec, nie zniechęcaj się, jeśli uprawiasz pod gołym niebem. LST, choć wymagające nieco pracy, wciąż świetnie sprawdza się przy roślinach marihuany na zewnątrz. To wręcz znakomita technika, jeśli mieszkasz w chłodniejszym klimacie. Spłaszczając koronę roślin już na początku, maksymalizujesz ich dostęp do słońca — nawet jeśli pojawia się ono tylko na chwilę.
Sprzęt
- Nożyce
- Mała ręczna wiertarka
- Miękkie opaski do roślin
- Paliki bambusowe (opcjonalnie)
Instrukcje
a0
-
Zanim dotkniesz swoich roślin marihuany, zacznij od przygotowania doniczki lub pojemnika. Żeby skutecznie przyginać pędy, potrzebujesz solidnych punktów zaczepienia. Użyj małej wiertarki ręcznej, aby wykonać kilka równomiernie rozmieszczonych otworów wokół krawędzi doniczki.
-
Delikatnie zegnij główną łodygę rośliny w stronę krawędzi doniczki (tak, aby wierzchołek rośliny był niemal równoległy do podłoża). Przytwierdź łodygę w tej pozycji, wykorzystując miękkie druciki ogrodnicze oraz nowo wywiercone otwory.
Wskazówka: Gdy podwiązujesz łodygę (i każdą kolejną gałąź), zawsze stawiaj na miękkie opaski do roślin zamiast sznurka czy zwykłych plastikowych trytytek. Te ostatnie wraz ze wzrostem mogą uszkadzać tkanki.
Jeśli chcesz jednocześnie zastosować techniki HST, to właśnie na tym etapie jest na to najlepszy moment. Przytnij roślinę nad 5. lub 6. piętrem liści, aby roślina marihuany skierowała energię na rozwój dwóch głównych odgałęzień zamiast jednego. Po toppingowaniu, gdy dwa główne pędy zaczną rosnąć, zabezpiecz je tak samo, jak wcześniej główną łodygę.
-
Nadawanie roślinie kształtu nie jest ścisłą nauką, bo tempo wzrostu i sposób rozwoju konkretnej odmiany mogą się różnić. W miarę pojawiania się nowych pędów i gałęzi, kontynuuj ich delikatne przyginanie i podwiązywanie w stronę krawędzi doniczki.
Wskazówka: Celem jest uzyskanie równej, płaskiej korony. Jeśli któryś z pędów wybije się wyraźnie ponad resztę, skoryguj jego położenie, regulując opaski. Patrząc z góry, twoja roślina powinna zacząć przypominać gwiazdę lub pajęczą sieć.
-
Co kilka dni kontroluj postępy LST i w razie potrzeby koryguj ustawienie podwiązek. Gdy korona się ustabilizuje, utrzymuj ją aż do zbiorów. Nie zapominaj też o przycinaniu, ze szczególnym uwzględnieniem stref wokół kwiatów. Aby jak najlepiej wykorzystać potencjał LST, zależy nam, by każde miejsce zawiązywania topów otrzymywało maksimum światła.
Wskazówka: Chociaż bambusowe paliki są opcjonalne, świetnie sprawdzają się jako dodatkowe podparcie, zwłaszcza przy rozbudowanej koronie. Jeśli główne gałęzie zaczną się uginać, wzmocnij je bambusem i nadmiarem opasek ogrodniczych.
Wybór odpowiedniej odmiany do low stress training
W praktyce każda odmiana może skorzystać na LST (Low Stress Training, czyli treningu niskiego stresu). Skala, w jakiej ta technika poprawi plony, zależy jednak od genetyki rośliny, właściwego zbilansowania pozostałych czynników (światło, składniki odżywcze itd.) oraz – co najważniejsze – ogólnego stanu zdrowia roślin.
Choć sama nazwa wskazuje, że jest to metoda „niskiego stresu”, nie oznacza to całkowitego braku obciążenia dla roślin. Zanim zaczniesz wyginać i formować pędy, upewnij się, że rośliny są zdrowe, wolne od niedoborów i szkodników. Najwyższy priorytet to doprowadzenie ich do pełni formy. Dopiero wtedy warto zacząć wydobywać z nich maksimum potencjału za pomocą LST – lub jakiejkolwiek innej techniki treningowej.
Dobrym pomysłem jest też wybór genetycznie stabilnych odmian o dobrze poznanych cechach. Jeśli szukasz propozycji, trzy opisane poniżej szczepy reagują na LST wyjątkowo dobrze.
Amnesia Haze: Ten sprawdzony klasyk jest wytrzymały, silny i świetnie znosi trening niskiego stresu. Jej sativowe geny sprawiają, że w fazie kwitnienia gwałtownie wybija w górę, więc jeśli dysponujesz ograniczoną przestrzenią, trudno o lepszy sposób na okiełznanie tej pucharowej zawodniczki niż opaski do roślin i nasz szczegółowy poradnik.
Super Silver Haze: Kolejna zasłużona przedstawicielka linii Haze, która łączy najlepsze cechy znanych odmian, zapewniając obfite plony i stabilną genetykę. To właśnie zamiłowanie SSH do intensywnego wzrostu sprawia, że LST staje się bezcennym sprzymierzeńcem. Zacznij odpowiednio wcześnie, a w nagrodę otrzymasz prawdziwą lawinę topów!
Northern Lights Automatic: Nie moglibyśmy zakończyć rekomendacji bez wspomnienia solidnego kandydata z grupy nasiona marihuany automaty. Gotowa do zbioru już po około dziewięciu tygodniach, wymaga szybkiej reakcji, by zdążyć z podwiązywaniem pędów – ale przy odrobinie uwagi odwdzięczy się pokaźnym zbiorem mocnych, ciężkich topów. Całkiem nieźle jak na kilka miesięcy pracy!
LST dla Automatów
Do tej pory skupialiśmy się głównie na feminizowanych odmianach fotoperiodycznych. Dzięki temu, że możesz samodzielnie zdecydować, kiedy roślina zaczyna kwitnienie, LST pozwala uformować naprawdę imponujący baldachim. Nie oznacza to jednak, że odmiany typu Automat całkowicie się do tego nie nadają.
Podobnie jak ich feminizowane odpowiedniki, odmiany Autokwitnący również mogą skorzystać z plonotwórczych zalet low stress training. Trzeba tylko pamiętać o kilku ważnych kwestiach:
-
Niektórzy hodowcy łączą LST z topowaniem, aby zmaksymalizować liczbę głównych szczytów. W przypadku Automatów nie jest to dobry pomysł, bo rośliny nie mają wystarczająco dużo czasu na regenerację. Automaty mają zaledwie kilka tygodni na zbudowanie kwiatów, więc każdy dzień poświęcony na dochodzenie do siebie po stresie związanym z topowaniem wyraźnie odbije się na plonach.
-
Trzeba działać szybko i zacząć LST, gdy tylko rośliny będą na tyle silne, by znosić zginanie bez łamania pędów. Automaty przechodzą cały cykl życia znacznie szybciej, więc okno na trening jest krótkie. Tak jak przy odmianach fotoperiodycznych, upewnij się jednak, że rośliny są zdrowe i mocne, zanim zaczniesz je naginać i formować.
-
Krótszy cykl życia oznacza także konieczność częstszej kontroli roślin i regularnego korygowania więzów oraz ustawienia pędów, aby maksymalnie wykorzystać potencjał. Najlepiej zaglądać do uprawy co drugi dzień i w razie potrzeby delikatnie korygować kształt. Pamiętaj, że nawet drobna zmiana może poprawić dostęp światła i przełożyć się na większe topy.
Końcowe wskazówki dotyczące low stress training
Skoro omówiliśmy już podstawy treningu niskostresowego, pora na kilka kluczowych, końcowych wskazówek. Nie zmieniają one samej metody opisanej powyżej, ale mogą pomóc, gdy napotkasz problemy lub utkniesz w martwym punkcie.
1. Naprawa złamanych odgałęzień
Jeśli zdarzy się najgorsze i jedna z ukochanych łodyg lub gałęzi pęknie – nie załamuj się! Młode rośliny marihuany są zadziwiająco odporne, a nawet pozornie złamana gałąź potrafi się zregenerować. Dopóki fragment jest choć częściowo połączony z rośliną, możesz go uratować za pomocą taśmy klejącej i małej „szyny” usztywniającej. Starannie owiń uszkodzone miejsce, a po około tygodniu gałąź zazwyczaj wraca do pełni sił.
2. Topping i ScrOG
Aby zmusić roślinę marihuany do wytworzenia kilku okazałych topów głównych (colas), musisz wykonywać topping na etapie 2 naszego poradnika LST. Gdy rośliny mają już 5–6 pięter liści (węzłów), przycięcie wierzchołka przekieruje hormony wzrostu do najwyższych bocznych odgałęzień, a nie tylko do głównego pędu. Wymaga to oczywiście połączenia technik LST i HST, więc rośliny będą potrzebowały więcej czasu na pełną regenerację. LST świetnie współgra także z metodą ScrOG, czyli treningiem z użyciem poziomej siatki, która pozwala kontrolować kształt korony roślin.
3. Zacznij LST wcześnie
Dla najlepszych efektów zginaj łodygi wtedy, gdy są jeszcze młode i elastyczne. Wraz z wiekiem rośliny się wzmacniają, ale ich pędy robią się też mniej plastyczne i łatwiej je złamać, jeśli spróbujesz na siłę nadać im kształt. Postępuj delikatnie i zaczynaj trening niskostresowy możliwie wcześnie, aby uzyskać optymalne rezultaty.
4. Mocne przywiązanie
Miękkie opaski do roślin świetnie chronią delikatne łodygi, a jednocześnie pewnie je podpierają. Nie należy jednak wiązać ich zbyt luźno w nadziei, że w ten sposób lepiej ochronisz rośliny. W miarę wzrostu rośliny się poruszają, a luźne wiązania mogą ocierać się o pędy i je uszkadzać. Trzymaj gałęzie stabilnie przytwierdzone i regularnie, świadomie koryguj mocowania.
5. Starannie wybierz punkt mocowania
Choć może kusić (i czasem wydawać się wygodne), by przywiązywać rośliny do elementów znajdujących się w growroomie lub namiocie uprawowym – lepiej tego nie rób. Przez cały okres wzrostu będziesz musiał doglądać, kontrolować i pielęgnować rośliny marihuany. Najrozsądniej jest zostawić je „zakotwiczone” w doniczkach, w których już rosną; wtedy możesz swobodnie przestawiać rośliny bez naruszania wytrenowanych gałązek.
6. Wypróbuj agrafki
Nie przejmuj się, jeśli nie korzystasz z plastikowych doniczek – wciąż możesz stosować LST na swoich roślinach marihuany! Jeśli używasz doniczek materiałowych lub typu smart, zamiast tego weź agrafkę. Przypnij ją do krawędzi doniczki, a następnie przymocuj druciki ogrodnicze bezpośrednio do agrafki – proste.
