Blog

6 min

Najbardziej znane grzyby psylocybinowe

6 min

Adam Parsons

8 Styczeń 2026

Grzyby halucynogenne kojarzą się głównie z wywoływaniem psychodelicznych doznań, ale czy wiesz, że przyjmowanie psylocybiny – głównej substancji psychoaktywnej w grzybach – może mieć także swoje korzyści? Istnieje wiele różnych odmian grzybów magicznych, z których każda oferuje nieco inne działanie. Poznaj nasze najpopularniejsze grzyby!

GRZYBKI HALUCYNKI JAKO ŚRODEK REKREACYJNY... I COŚ WIĘCEJ

Współczesna popkultura kojarzy grzybki halucynki głównie z używką do celów rekreacyjnych. Najnowsze badania nad psylocybiną pokazują jednak, że jej działanie może być znacznie bardziej złożone. U uczestników badań, którzy przyjmowali psylocybinę, zaobserwowano z czasem wyraźny wzrost współczucia i empatii wobec innych osób.

GRZYBY SĄ BEZPIECZNE I WYSTĘPUJĄ W WIELU ODMIANACH

Podobnie jak konopie, grzybki halucynki wyróżniają się na tle wielu innych substancji rekreacyjnych tym, że uznaje się je za znacznie bezpieczniejsze. Przede wszystkim są w 100% naturalne, więc jeśli wiesz, skąd pochodzą Twoje grzyby, nie musisz obawiać się syntetycznych domieszek. Jeśli chodzi o same gatunki grzybów, specjaliści opisali już setki różnych odmian. Jeżeli zastanawiasz się nad zakupem growkitu do grzybów halucynków dla siebie, ogromny wybór może na początku trochę przytłaczać. Aby ułatwić decyzję, Zamnesia przygotowała listę top 10 najpopularniejszych odmian.

Psilocybe cubensis

Psilocybe Cubensis

Potoczne nazwy: „Earle”, „Singer”

Występuje w Ameryce Środkowej, Meksyku oraz w rejonie Zatoki Meksykańskiej w Stanach Zjednoczonych. Ten grzyb rośnie pojedynczo lub w kępach na odchodach i oborniku, najczęściej na pastwiskach dla bydła. Osiąga około 20 cm wysokości, ma masywny, żółtawy trzon zakończony kapeluszem w odcieniach brudnożółto‑brązowych. Kapelusz dorasta do mniej więcej 10 cm średnicy i ma owalny kształt. Trzon ma ok. 4–15 cm długości i 0,4–1,5 cm grubości. Psilocybe cubensis często jest masywniejszy, z suchą, białą lub żółtawą powierzchnią. Trzon płynnie przechodzi w grubościenny zbiornik zarodników, które tworzą ciemnofioletowo‑brązowy wysyp o wymiarach około 11–17 na 7–12 mikrometrów. Zarodniki są gładkie, eliptyczne. Blaszki mają białawe krawędzie, a ich barwa przechodzi od głębokiej purpury do czerni. Grzyb ten ma działanie halucynogenne i przy spożyciu w dużych ilościach może być bardzo niebezpieczny. Co prawda nie grozi typowe przedawkowanie, ale efekty mogą być nieprzyjemne, długotrwałe i bardzo intensywne.

Psilocybe azurescens

Psilocybe Azurescens

Nazwy potoczne: „Stamets”, „Gartz”

Ten gatunek grzyba pojawia się sporadycznie na południe od Santa Cruz w Kalifornii, znacznie częściej natomiast występuje w okolicach Astorii w stanie Oregon – a dzięki uprawom plenerowym rozprzestrzenił się już szerzej. Owocniki osiągają zwykle 90–200 mm długości, a trzon ma przeciętnie 3–6 mm grubości. Szarawy trzon przechodzi w jasnobrązowy kapelusz. Pileus ma 30–100 mm średnicy, początkowo jest wyraźnie wypukły, z czasem zaś stopniowo się spłaszcza, przyjmując gładką powierzchnię. Psilocybe azurescens rośnie na zrębkach drewna liściastego lub w piaszczystych glebach bogatych w ligninowe szczątki roślinne. Gatunek ten powoduje wyraźne bielenie zasiedlanego drewna. Owocnikowanie zaczyna się pod koniec września i trwa do pierwszych silnych mrozów, zwykle do połowy lub końca listopada. Grzyb ten charakteryzuje się bardzo gorzkim smakiem.

Psilocybe cyanescens

Psilocybe Cyanescens

Potoczne nazwy: „Wakefield”, „Wavy Cap”, „Cyan”, „Blue Halo”

Te grzyby rosną w gęstych kępkach. Ich jasnokremowy do białawego trzon osiąga zwykle 3–6 cm wysokości i przechodzi w blaknący brązowy kapelusz. Z wiekiem kapelusz staje się płaski, o charakterystycznie pofalowanym brzegu, który u starszych okazów bywa wywinięty ku górze. Miąższ kapelusza jest cienki i z czasem staje się kruchy. Trzon ma około 3–6 mm grubości i często jest wyraźnie zgrubiały u podstawy. Jedwabiście gładka, biała powierzchnia trzonu łatwo sinieje po uszkodzeniu, a w górnej części jest wyraźnie owłosiona. Na blaszkach tworzą się purpurowo‑brązowe zarodniki; u młodych grzybów blaszki są gęsto upakowane, z wiekiem jednak się rozszerzają. Kapelusze mają cynamonowobrązowy kolor, który z czasem ciemnieje, a dojrzałe okazy bywają nieregularnie przyprószone zarodnikami. Gatunek ten znajdowano w Anglii w koloniach liczących ponad 100 000 owocników, a także w rejonie Północno‑Zachodniego Pacyfiku. Został również odnotowany w Nowej Zelandii i Azji Zachodniej. Owocniki pojawiają się w chłodniejszych warunkach, przy temperaturach około 10–18 °C, zazwyczaj jesienią. Grzyby zawierają umiarkowane ilości substancji psychoaktywnych, ale u dorosłych nie uznaje się ich za szczególnie szkodliwe. W niektórych instytucjach poddaje się je wstępnemu obgotowaniu, aby zredukować działanie psychoaktywne, jednak wiele osób uważa ich smak za zbyt gorzki, by nadawały się do jedzenia.

Psilocybe Mexicana

Potoczne nazwy: „R. Heim”, „Angelito”, „Chamaquillo” (z hiszpańskiego: „mały chłopiec”).

Ten grzyb jest niewielki: średnica kapelusza zwykle mieści się w granicach 0,5–2 cm, a wysokość trzonu wynosi około 0,4–1,9 cm. Cienki trzon ma ciemnozielonkawobrązową barwę i przechodzi w dzwonkowaty kapelusz w odcieniach od jasnofioletowego po ciemnopurpurowy. Zarodniki są ciemnopurpurowo–brązowe. Psilocybe mexicana występuje zazwyczaj powyżej 4000 stóp n.p.m., od południowego Meksyku aż po Gwatemalę, szczególnie obficie na terenach wapiennych. Pojedyncze owocniki można spotkać przy drogach, ścieżkach, na polach kukurydzy oraz w wilgotnych miejscach, a także w niektórych lasach liściastych. Nie rośnie w zwartym skupisku. Owocnikowanie rozpoczyna się w maju i zazwyczaj trwa do października. Mexicana ma silne właściwości psychoaktywne i była używana zarówno rekreacyjnie, jak i w obrzędach religijnych w społecznościach Azteków.

Psilocybe tampanensis

Psilocybe Tampanensis

Nazwy zwyczajowe: „Kamienie filozoficzne”

Psilocybe tampanensis po raz pierwszy pojawiła się w okolicach Tampy na Florydzie w 1977 roku, ale później odnajdywano ją wyłącznie w stanie Missisipi. Egzemplarz z Florydy został sklonowany, a jego potomstwo do dziś szeroko krąży w uprawie. Grzyb ma cienki, brązowawy trzon o długości około 6 cm, który jaśnieje w kierunku kapelusza. Kapelusz ma kształt parasolowaty, ciemnobrązowo‑fioletowy, i rozrasta się do średnicy około 1–2,4 cm. Powierzchnia jest gładka, a po zwilżeniu może stać się lekko lepka. Grzyb pozostawia po sobie fioletowo‑brązowy wysyp zarodników. Psilocybe tampanensis jest ceniona za łagodne do silnie psychoaktywne działanie, od którego pochodzi jej przydomek. W naturze jest niezwykle rzadka, a jej dokładne występowanie nie jest dobrze poznane. Zgłoszenia znalezisk pochodzą głównie z piaszczystych gleb na łąkach w stanie Missisipi.

Psilocybe Atlantis

Ten grzyb ma brązowawy trzon, zwykle około 5 cm wysokości i 3 mm grubości. U podstawy wyraźnie widać drobne łuski, a trzon przechodzi w kapelusz osiągający mniej więcej 4 cm średnicy. Kapelusz jest gładki, o czerwonobrązowej powierzchni, a cały owocnik w miejscach uszkodzeń sinieje na niebiesko. Jak dotąd gatunek ten obserwowano wyłącznie na trawiastych trawnikach i nieużytkach w hrabstwie Fulton w stanie Georgia, sporadycznie także w zalesionych terenach wypasanych przez zwierzęta hodowlane w centralnym Arkansas. Owocniki pojawiają się głównie w chłodniejszych porach roku, szczególnie jesienią. Nazwa nawiązuje do rejonu jego występowania w pobliżu miasta Atlanta w stanie Georgia.

Panaeolus cyanescens

Panaeolus Cyanescens

Potoczne nazwy: „Hawaiian”

Ten grzyb rośnie smukły, o jedwabistobiałym ubarwieniu. Trzon osiąga zwykle 7–12 cm wysokości i zwieńczony jest kapeluszem o średnicy około 1,5–4 cm. Kapelusz jest wyraźnie suchy i przy długotrwałej suszy często pęka. Panaeolus cyanescens początkowo ma jasnobrązowy kolor, który z wiekiem przechodzi w szarawy do niemal białego, czasem z żółtawym odcieniem. Zarodniki są gładkie, intensywnie czarne. Gatunek ten występuje w obu półkulach, w strefie tropikalnej i neotropikalnej. Znajdowano go m.in. na Hawajach, w Afryce, Australii, Anglii, Azji, Ameryce Południowej oraz w południowej części Stanów Zjednoczonych. Jest jadalny i wykazuje silne działanie psychoaktywne.

Psilocybe semilanceata

Psilocybe Semilanceata

Popularna nazwa: „Liberty cap” (czapeczka wolności)

Psilocybe semilanceata należy do najpotężniejszych gatunków grzybów zawierających psylocybinę. Analizy laboratoryjne wykazały stężenie psylocybiny sięgające nawet 2,37% suchej masy. Grzyby te zawierają również alkaloid baeocystynę – analog psylocybiny – na poziomie około 0,36%. Gatunek ten zasiedla głównie łąki i pastwiska, szczególnie obfitując w wilgotniejszych rejonach o częstych opadach deszczu. Zbieracze czapeczek wolności często donoszą o dużych zbiorach na stokach o ekspozycji południowej, nawożonych odchodami wypasanych tam krów i owiec. Choć grzyb ten bywa kojarzony z odchodami, Psilocybe semilanceata nie wyrasta bezpośrednio na nawozie. Jest saprotrofem, który rozkłada obumarłe korzenie traw. Do najważniejszych cech rozpoznawczych należą ostro stożkowate do dzwonkowatych kapelusze o średnicy 5–30 mm, blaszki w odcieniach od jasnobrązowego po purpurowobrązowy, z wąskim, lekko przyrośniętym lub niemal wolnym przytwierdzeniem do trzonu, oraz wysyp zarodników w kolorze od czerwono- do purpurowobrązowego.

Podróżuj świadomie

Journey Wisely

Wyżej wymienione gatunki należą do najbardziej cenionych i najczęściej używanych, jeśli chodzi o grzybki halucynki zawierające psylocybinę. Choć wielu psychonautów opisuje głębokie, pozytywne zmiany w życiu po ich użyciu, pamiętaj, że są to bardzo silne substancje, które łatwo zlekceważyć. Jeśli dopiero zaczynasz przygodę z psychodelikami, postaw na zasadę: mało i powoli. Rozważ wejście w świat mikrodawkowania i skorzystaj z kalkulatora dawki grzybków halucynków Zamnesia, aby znaleźć odpowiednią dawkę początkową. Gdy poczujesz się gotów, by ją zwiększyć, możesz ponownie użyć kalkulatora i bezpiecznie przejść na wyższy poziom.

Kalkulator dawki magicznych grzybówOblicz

Adam Parsons

Adam Parsons – zawodowy dziennikarz specjalizujący się w tematyce konopi, copywriter i autor – od wielu lat współtworzy zespół Zamnesii. Na co dzień zajmuje się szerokim zakresem zagadnień: od CBD, przez psychodeliki, po wiele innych powiązanych tematów. Przygotowuje artykuły blogowe, poradniki oraz testuje i opisuje stale rosnącą gamę produktów.

Przeczytaj pełną biografię

Badania Shroomshop

Powiązane wpisy

Wyszukiwanie w kategoriach

lub

Najlepsza dziesiątka

Ulubione

Najpopularniejsze rodzaje szczepów

Banki nasion

Wyszukiwanie na blogu